نوای صدیق

سروده های سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)

 

 

 

    عاشقم  من  عاشق کرب وبلایت یاحسین

                                    کاش گردد قسمتم صحن وسرایت یاحسین

    عمر  من  طی گشت و دارم  آرزوی  تربتت

                                    سوختم   اندر    فراق   نینوایت    یاحسین

    می طپد  قلبم  به  عشق  تربت پاک شما

                                    هر نفس دم میزنم  من از  ولایت  یاحسین

    زندگی و عمر من مملو  از لطف  شماست

                                    تا  ابد  شرمنده ی  لطف وعطایت یاحسین

    سرفکنده هرگدائی در جهان هستی است

                                    سربلندم  زآنکه  میباشم  گدایت  یاحسین

    سید و  سالار   و  مولای   جوانان  بهشت

                                    اهل  جنت  جملگی  تحت  لوایت یاحسین

    کاش  بودم   همچو   حر  آزاده  راه    شما

                                    تا  گذارم  همچو  او سر را بپایت  یاحسین

    کاش  بودم  همچو   سربازی بدشت کربلا

                                    تا که  گردم  پاسبان  خیمه هایت یاحسین

    کاش   بودم  ظهر  عاشورا   کنار  لشگرت

                                    تا کنم  در  قتلگه  جان  را  فدایت یاحسین

    چون  شنیدم  لب   نهادی  بر لبان  اکبرت

                                    ناله  سر  دادم چو نی اندر نوایت یاحسین

    اکبر  و عباس  و عبدالله  و عون  و اصغرت

                                    جملگی   قربانی  کوی   منایت   یاحسین

    گشت  زینب  محرم  بیت  الحرام  کوی تو

                                    از حرم  تا قتلگه سعی و صفایت  یاحسین

    حج  خود  تکمیل  کردی  با لبان  تشنه ات

                                    کاش  بودم  قطره  آبی  از  برایت یاحسین

    ناله   زهرا  فکنده   لرزه   بر   اندام  شمر

                                    چون  جدا بنمود سر را  از قفایت  یاحسین

    جان  من  گردد  فدای اشک چشم مهدیت

                                   چونکه گرید روز وشب اندر عزایت یاحسین

    منکه صدیق ودلم درشوروشین عشق توست

                                    میزنم   با افتخار  از  دل  صدایت  یاحسین

 

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

 

             هوای کوفه  دلگیر است گویا 

                                       وجودش پر ز تزویر  است گویا

             ز بعد  مرگ   زهرای   شهیده

                                       علی از زندگی سیراست گویا

             صدای  قد  قتل   آید   بگوشم

                                       علی  تسلیم  تقدیر است گویا

            بمحراب  عبادت غرق خون شد

                                      بفرقش زخم شمشیراست گویا

            ندای   فزت  و  رب  الکعبه   آید

                                     زبانش   غرق   تکبیر  است گویا

            دگر  افتاده  او  در   بستر   مرگ

                                     طبیب  از  بهر  او  دیر است گویا

            بود    آرامش   اندر   چهره    او

                                     رها   از   بند   زنجیر  است گویا

            به    پشت   خانه  حیدر یتیمی

                                     بدستش کاسه شیر است  گویا

            بلند   از  ماتم   حیدر   ز   ویران

                                    صدای  سائلی   پیر   است گویا

            چنان  صدیق  می سوزد زداغش

                                   که اندر سینه اش تیر  است گویا

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

 

              روز    سوم   ز مه   شعبان   شد

                                روز     میلاد   شه    خوبان   شد

             چون حسین ابن علی دیده گشود

                                شهر  یثرب  همه  نور افشان شد

            چهارمین   روز   چو   از ماه  رسید

                               مولد    پور    شه     مردان    شد

           ساقی   کرب  و  بلا    شد عباس

                               استوار   از   علمش   ایمان    شد

           پنجم    ماه    چو     آمد     سجاد

                               عالم  از  طلعت   او  رخشان   شد

           در   عبودیت    و   ایمان    و   نماز

                               خجل   از   معرفتش   عرفان   شد

           یازده   روز   چو   از   ماه   گذشت

                               اکبر   آمد ، همه   جا  بستان  شد

           آن   جوانی   و   قد  و    قامت   او

                               همه    تقدیم    ره    جانان    شد

           نیمه      ماه    چو    آمد    مهدی

                                مصطفی شاد وخوش وخندان شد

          چشم نرگس چو ازاو روشن گشت

                                سرخوش  از  مرحمت  یزدان  شد

           زهق الباطل  و  جاء  الحق   گفت

                                غرق  در  ماتم  و غم شیطان شد

           بر  در    خیمه  گه    حجت   حق

                                 خضر  و عیسی و ملک دربان شد

            ماه  شعبان    چو     بپایان    آمد

                                 شاکر از رحمت  حق  انسان  شد

            وقت  آنست   که  در  ماه  صیام

                                 بر سر  سفره  حق   مهمان  شد

            بر در خانه ال عصمت(علیهم السلام)

                                   ذکر  صدیق   ثنا    گویان     شد

 

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

زبانحال امیرالمومنین (علیه السلام ):

     چه بگویم  به تو  کز درد  دلم هیچ  ندانی

               نتوانی که  براین  زخم  تو  مرحم بنشانی

     گر که  گویم  به  تو  دنیا  زستمهای  زمانه

               غم  و رنج  دل  من  را  تو   تحمل  نتوانی

     دل  بریدم  ز تو  و  درد  دل  خویش بگویم

               به گل یاس  کبودی  که  خزان شد بجوانی

     فاطمه هستی من کاش تو بودی به کنارم

               تا که  بر  غربت من قطره اشکی بفشانی

     همه  هستی من بودی و رفتی تو زدستم

             کاش میشد که تو در پیش من خسته بمانی

     کاش میشد مددی تاکه تو با دست شکسته

             شانه  برداری  و  بر موی  حسینت بکشانی

     دور  از  چشم  حسین و حسن و دیده زینب

            بر سر قبر تو  دارم  همه  شب  اشک روانی

     دیده ام  زینب  خود  را  که  به سجاده  مادر

            سجده  افتاده  و  دارد  به  لبش  آه  و فغانی

     ای  که  بودی  همه  جا مونس تنهائی حیدر

            قامتت  گشت  ز رنج  و غم  دنیا  چو کمانی

     خورده ای  سیلی و  ازشوهر خود رو بگرفتی

           تو   فدائی   منی   و   ز   وفا    فخر    زنانی

     ناله  دارم  ز غم  غربت  تو  چون  که   نباشد

           بر مزار  تو  نه  شمعی  و نه  نامی  و نشانی

     بر  تو   صدیق    بدادم    ز  کرم   طبع   روانی

          تا  که  بر  غربت  من  شعر  رسائی تو بخوانی

 

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

 

           براین حریم نظرکن که چون صفا دارد

                                     بلند   ماذنه   و   گنبدی   طلا    دارد

           ببوس از دل و جان  آستان  این  درگاه

                                    که   راه   بر حرم  عرش   کبریا   دارد

          برو  بکوی  رضا  چونکه این امام رئوف

                                    بدرد  ظاهر   و باطن  همی  دوا  دارد

           امام ثامن  و ضامن ،خدیو خطه طوس

                                    نگاه  لطف  بهر  شاه  و  هر  گدا دارد

           ز زائران  حریمش  کسی نشد نو امید

                                    که  لطف  بر همگان  حضرت رضا دارد

          نشین بروی زمین و ببوس خاک درش

                                    که  خاک  رهگذر  زائرش   شفا  دارد

          بدور  از  پسر  و اهلبیت خود درطوس

                                     خبر  ز بی  کسی  او  فقط  خدا دارد

          شد است  خادم  او از شهادتش آگه

                                      در  آن زمان که بدیدش بسر ردا دارد

          ز زهر  کینه  مامون  دون  امام  رضا

                                      درون  حجره  خود  ناله  از جفا  دارد

         برای  دیدن  فرزند  خود  امام   جواد

                                      دو چشم  منتظر ودست بر دعا دارد

         نمیرود  ز در خانه اش  برون  صدیق

                                      که  مهر  او بدلش عاشقانه جا دارد

 

 

 

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

    زبانحال حضرت زینب(سلام الله علیها)در روز اربعین کنار تربت برادرش

    حضرت اباعبدالله الحسین (علیه سلام)

          آمدم سوی تو  با صد محن  و  آه حسین

                                 بردلم هست  هزاران  غم جانکاه حسین

         چون سفارش بنمودی تو در آن  وقت وداع

                                 در  اسارت  نشدم  قافل  از  الله  حسین

         ای برادرچه بگویم که فراقت سخت است

                                ناله دارم همه شب تا به سحرگاه حسین

          من که نائل  به تماشای تو  بودم  هر روز

                                 اربعینیست  ندیدم  رخ  چون  ماه حسین

         گر  برهنه   بنمایم  بدنم   خواهی   دید

                                  تازیانه به تنم خورده  در این  راه  حسین

         جان  خود  داد  رقیه  به  خرابه  در شام

                                  از حضور  سر  تو  گشت چو آگاه حسین

         گرچه  صدیق  غلامی  تو را  کرده  قبول

                               افتخارش همه این است توئی شاه حسین

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

           

                ای که  بودی در زمین  کربلا بیمار عشق

                                 سوختی اندر اسارت همچنان نیزارعشق

                با بیان  آتشین   در  پیش   چشمان  یزید

                                دلربائی ها  نمودی  اندر این  پیکار عشق

                از  زمین   کربلا  تا   کوفه   و   شام   بلا

                                بر یتیمان و اسیران  بوده ای سالار عشق

               ناقه عریان ، غل و زنجیر و دست بسته ات

                         چیست غیر از این که میباشد جزای کار عشق

               چون  که دیدی روی نی هجده سر ببریده را

                             ازبرایت گشت این سوزان ترین دیدار عشق

               عمه ات زینب میان نیزه ها با   اشک خویش

                              آبیاری   مینماید   اندر این   گلزار    عشق

                سرشکت ازغصه زینب ،خون زمحمل میچکید

                          چون به روی نی نمایان شدسر سردار عشق

                درعزای شاه  مظلومان  حسین ابن علی (ع)

                        خون بجای اشک جاری گشته بر رخسار عشق

                کاش  میکردی  بصدیق از ره احسان عطا

                               آن دهانی را  که آید  از لبش گفتار عشق

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

         گویند  تو   را   که   ضامن   آهوئی

                                        در گلشن طاها تو گلی خوش بوئی

         کس  از  در خانه ات  نگردد  مایوس

                                        زیرا   که   تو   دلربائی   و  دلجوئی

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

 

 

   چشمم برهت مانده است دراین شب تنهائی

                                  دارم  همه   شب  امید   شاید که ز  در  آئی

   بر  من    نبود    دیگر   تابی    ز    فراق   تو

                                  من  شهره ی  این شهرم  از  واله و شیدائی

   از شوق  تماشایت   خواب   از   سر من رفته

                                  الحق   که   بود   رویت   زیبا   و     تماشائی

   حسرت   ببرد   یوسف    بر  جاه  و  جلال تو

                                   آن   یوسف    کنعان   و  تو   یوسف زهرائی

   گر  آنکه   کسی   گردد   نائل   به  تماشایت

                                  انگشت  به لب   ماند  از   بسکه   تو  زیبائی

   گردد  زبصر  اشکم چون  سیل  روان  هرشب

                                  کی   بوسه   زنم  آخر   بر   دیده    شهلائی

   رسوای   جهان   گشتم   من   از غم هجرانت

                                  بر خویش  ببالم  من  وز  این   همه  رسوائی

   بر  این  دل  رنجورم   دستی  ز کرم   برکش

                                   تو  مظهر   الطاف   و   تو   صاحب    دلهائی

   داغی  به  دلم  مانده   از  کوچه و آن سیلی

                                  ای  منتقم  زهرا   وقت   است   که   باز آئی

   شرمنده   بود    صدیق   از  خیل    گناهانش

                                 چون  ناظر  اعمالش   هر   لحظه  و  هرجائی  

 

 

 

 

 

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

           گرچه  آمد فرودین و شد  بهار

                    نغمه خوان بلبل به دشت وکوهسار

           خاک  گیرد جان  تازه  در بهار

                          آب   میگردد   روان   در  جویبار

            میزند مطرب دف وچنگ ورباب

                          گل  به رقص آید میان سبزه زار

           لیک دارم من به دل داغ فراق

                          گشت سالی  و ندیدم  روی یار

          چشم در راهش بماندم روز وشب

                          وه  چه  جانکاه است  درد انتظار

          منکه  صدیق و به عشقش  مبتلا

                            در    فراقش     بیقرارم   بیقرار

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

 

              من  بر  سر  راه  تو  بمانم  تاکی

                             اشکی  ز فراق  تو  فشانم  تاکی

              بار غم هجرتو عظیم است عظیم

                             این بار  بدوش  خود کشانم تاکی

               ای منتقم آل محمد ، مهدی(عج)

                              از هجر تو  در  آه  و  فغانم  تاکی

               سوزم همه شب من از فراقت جانا

                              این  سوز دل و اشک روانم تاکی

               آقای  من ، ای  ذراره پاک  رسول

                              این دل سر  راه تو  نشانم  تاکی

              عجل   لولیک    الفرج   را    مولا

                              در حال  قنوت  من  بخوانم  تاکی

              صدیقم  و  از  بهر  تماشای رخت

                              من  منتظرم  ولی   ندادنم  تاکی

 

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|

 

 

 

          اگر که رو ننمائی بگو  چه چاره کنم

                                      بغیر صورت ماهت که را  نظاره  کنم

         بکربلا  و نجف  یا  مدینه ای   مهدی

                                      بوقت  نام  تو  بردن کجا  اشاره کنم

 

نوشته شده در ساعت توسط سید مهدی صدیق حجازی(صدیق)|


آخرين مطالب
» امام حسین(علیه السلام)
» شهادت امیرالمومنین (علیه السلام)
» اعیاد شعبانیه
» فراق فاطمه(سلام الله علیها)
» حضرت علی ابن موسی الرضا(علیه السلام)
» اربعین حسینی
» بیمارعشق(امام سجادعلیه السلام )
» امام الرئوف علی ابن موسی الرضا(علیه السلام )
» منتقم فاطمه(عجل الله تعالی فرجه الشریف )
» فصل بهار

Design By : Pichak